مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٥

بند ششم

سالكى مر جنيد را پرسيد * كى ز سر تا قدم همه اسرار

بتكلم درآ كه مشرك كيست * گفتش اى هرزه‌گوى گردن‌سار

هركه ناديده نام او گويد * مشركست و فضول و ناهموار

هركه از وى نزد انا الحق سر * بود او از جماعت كفار

هركه منكر شود بود مشرك * من از آن چون كنم انا انكار

چون دوئى از ميانه برخيزد * تو نمانى كند مر او اقرار

تا نكارى يگانگى زين تخم * كى دهد شاخ آشنائى بار

گر بميرى تو پيشتر ز اجل * نكند بر تو تير و خنجر كار

ان لبيك‌گو اگر مردى * ورنه چون ابلهان تو سر مىخار

صيد عنقا كجا تواند كرد * بو الفضولى اگر رود به شكار

دع نفسك تعال را بشنو * اى برادر ز گوش پنبه برآر

دين احمد گزين مسلمان شو * بگسل از خويش و بگذر از زنار

خويشتن را تو در ميانه مگير * سد اسكندر از ميان بردار