مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٩

بند چهارم

بادب پيش رفتم و گفتم * كاى تو را دل قرارگاه سروش

عاشقم دردمند و حاجتمند * درد من بنگر و به درمان كوش

پير خندان به طنز با من گفت * كاى تو را پير عقل حلقه به گوش

تو كجا ما كجا اى از شرمت * دختر رز به شيشه برقع‌پوش

گفتمش سوخت جانم آبى ده * آتش من فرونشان از جوش

دوش مىسوختم از اين آتش * آه اگر امشبم بود چون دوش

گفت خندان كه هين پياله بگير * ستدم گفت هان زياده منوش

جرعهء دركشيدم و گشتم * فارغ از رنج عقل و محنت هوش

چون به هوش آمدم يكى ديدم * ما بقى سربه‌سر خطوط و نقوش

ناگهان از صوامع ملكوت * اين حديثم سروش گفت به گوش

كه يكى هست و هيچ نيست جز او * وحده لا إله الا هو

بند چهارم

بند چهارم

چشم دل باز كن كه جان بينى * آنچه ناديدنيست آن بينى

گر باقليم عشق روى آرى * همه آفاق گلستان بينى