مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٦

[ بند اول ]

دوش از شور عشق و جذبه شوق * هر طرف مىشتافتم حيران

آخر كار شوق ديدارم * سوى دير مغان كشيد عنان

چشم بد دور خلوتى ديدم * روشن از نور حق نه از نيران

هر طرف ديدم آتشى كان شب * ديد در طور موسى عمران

پيرى آنجا به آتش‌افروزى * بادب گرد پير مغبچگان

همه سيمين عذار و گل‌رخسار * همه شيرين‌زبان و تنگ‌دهان

عود و چنگ و دف و نى و بربط * شمع و نقل و گل و مى و ريحان

ساقى ماه روى مشكين‌موى * مطرب بذله‌گوى خوش‌الحان

مغ و مغ‌زاده مؤبد و دستور * خدمتش را تمام بسته ميان

من شرمنده از مسلمانى * شدم آنجا به گوشهء پنهان

پير پرسيد كيست اين گفتند * عاشق بىقرار سرگردان

گفت جامى دهيدش از مى ناب * گرچه ناخوانده باشد اين مهمان

ساقى آتش‌پرست و آتش‌دست * ريخت در ساغر آتش سوزان

چون كشيدم نه عقل ماند و نه هوش * سوخت هم كفر از آن و هم ايمان