مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٥

ترجيع‌بند حضرت شاه نعمت اللّه ولى رحمة الله عليه

گه بود همچو باده جان‌پرور * گه بود چون خمار روح‌گداز

اوست مقصود ساكنان كنشت * اوست مطلوب رهروان حجاز

گر كشد خسرويست كامروا * ور ببخشد شهيست بنده‌نواز

اى دل ار آرزوى آن دارى * كه شود بر تو آشكار اين راز

قدمى نه بسوى ميخانه * تا ببينى حقيقتى ز مجاز

سربه‌سر صوفيان با معنى * هريكى بركشيده‌اند آواز

كه سراسر جهان و هرچه در اوست * عكس يك پرتويست از رخ دوست

اى غمت پادشاه كشور دل * چشم مستت به غمزه رهبر دل

سنبل زلف چون برافشانى * مىشود پاره‌پاره كشور دل

آزموديم دم نزديك دم * جان ما با غم تو بر در دل

دلق ارزد اگر هزارهزار * كوه اندوه تو بود بر دل

زنده دل كن به باده نابم * كه شرابيست نو بساغر دل

صبحدم لعبت پرىزادى * آمد و كوفت حلقه بر در دل