مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧

حكايت

رحمت آمده از سر تقصيرش گذشت نظم

رو مزن اى بىخبر سنگ جفا * بىسبب بر فرق مردان خدا

اين‌قدر بر خود مگردان عرصه تنگ * خود بدست خود مزن بر فرق سنگ

بىسبب بر هركه سنگى افكنى * فى الحقيقة بر سر خود مىزنى

سود سنگ‌انداز غير از سنگ نيست * بر رخش جز خون ز سرخى رنگ نيست

سنگ را بگذار و سنگين‌دل مباش * خود به خون‌ريزى خود مايل مباش

مىزنى سنگ عداوت تا بكى * مىنهى طرح شقاوت تا بكى

چند روزى هم محبت پيشه كن * از حساب رستخيز انديشه كن

تا توانى صاحب تعظيم باش * پيش مردان خدا تسليم باش

. الهى از زندان شركمان به بقعه تنهائى كه منزل توحيد است مقامى ساز كن و از درگه جهالت به درجه عدالت درآورده دريچه از نور حضور بر دل ما باز كن تا از دغابازى نفس بد افعال جسته دست از سنگ‌اندازى برداريم و ريشه عداوت و شقاوت را كنده در مزرع اعمال جز تخم محبت نكاريم آزادئى ده كه گرفتار نگرديم صيادئى ده كه شكار نشويم .

حكايت

حكايت

عنكبوتى در گوشه بام از مشقت تمام تارى چند بر يكديگر تافته بود و دام پرشكنجى