مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٨٣

رساله جامع الاسرار

كردن آغاز مرغ از چابكى خود را چالاك ساخت و خار را در دهان مار انداخت جراحت خار از دهان مار سر كرد و بنياد هستيش را زير و زبر از اوج نهال به حضيض و بال افتاد و چندان سر بر سنگ زد كه جان به هلاكت داد نظم

مرغ باشد سالك راه هدا * آشيانش منزل فقر و فنا

جوجه آن درّ بحر معرفت * خوش گرفته زير پر طاير صفت

نفس اماره مر او را بود مار * ناوك توفيق در منقار خار

تا نگوئى در دهان آن خار داشت * كان گل توفيق در منقار داشت

خار بود آن ليك بهر مار بود * مرغ زيرك را گل و گلزار بود

گر تو هستى سالك درگاه حق * مرغ زيرك باش تا يا بى سبق

. الهى اين چه داغيست كه سوختن مرهم اوست و اين چه باغيست كه افروختن شبنم اوست چه سود است كه سودش همه زيانست چه ماجراست كه دردش همه درمانست نظم -

چه شمع است اينكه جان پروانه اوست * چه گنج است اينكه دل ويرانه اوست

چه زخم است اينكه داغش مرهم آمد * چه نورست اينكه نارش همدم آمد

چه عيش است اينكه با ماتم قرينست * چه درد است اينكه خارش همنشين است

چه باد است اين كز آن خاكم بسر ريخت * چه آبست