مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

در بيان سماع و كيفيت آن مىفرمايد

دور از اين صورت نمايان گدا * گر بمعنى يابد ار راه خدا

دامن يك بنده آزاد گير * از حسينى اين نصيحت ياد گير

جهد مىكن تا به گوش معنوى * هرچه من گفتم هم از خود بشنوى

بر در دل معتكف باش اى پسر * ياد مىدارم من اين پند از پدر

علت بس مشكل آمد بود تو * ورنه سهلست از تو تا مقصود تو

ساقيا جام صبوحى درخور است * كز مى دوشين خمارم در سر است

وقت آن آمد كه از آب و گلى * در هواى صبحدم سازى تلى

خيز تا يكدم دو جيحون دركشيم * خط مى در ربع مسكون دركشيم

قيل و قال ما ندارد رونقى * بحر مىبينى برافكن زورقى

گر همه دريا در اين زورق خورى * باشد اين كشتى به پايانى برى

چونكه نه دريا ماند و نه زورقت * گوهرى بخشد محيط مطلقت

عالمى بينى ز دل بيدل همه * طالب دريا و بر ساحل همه

ساقيا مى ده كه اين افسانه بود * هرچه گفتم وصف اين خمخانه بود

رطل ما بستان لبالب باز ده * پس سقيهم ربهم آواز ده