مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

در بيان سماع و كيفيت آن مىفرمايد

صبحدم بر كف نهادم جام عشق * تا شدم سرمست و بىآرام عشق

دل كه در دستم نيامد دامنش * چون شفق در خون زدم پيراهنش

در مشام جانم آمد بوى دوست * چون ملك چرخى زدم در كوى دوست

ساقى آمد جام جان‌افروز داد * بلبلان را مژده نوروز داد

عندليب باغ شوق از وصف اوست * اهل مجلس را برون آرد ز پوست

هريك از مستى نوائى ساخته * غلغلى در عرش و فرش انداخته

گرد هستيها ز دامن توخته * پاى همت بر دو عالم كوفته

از ميان برخاسته گفت‌وشنود * رهروان غيب در عين شهود

حاضران جمع يكرنگ آمده * شيشه اغيار بر سنگ آمده

حاجيان كعبه صدق و صفا * بسته احرام از بيابان وفا

در حريم قدس مرغان حرم * كرده هنگام نوا از سر قدم

اى ندانسته بجز نام سماع * حال بىحاصلت هنگام سماع

خوب گفتند آن خداوندان حال * نيست نفس زنده را اين مى حلال

صد هزار آشفته اينجا گمره است * مبتدى را زين سخن دورى به است