مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧

در بيان تجريد مىفرمايد

حال پستى دار ملك ابتلاست * مهره‌ها در شش‌در بازى دعاست

از پى شوق هركه نوشد جام او * در جهان با حق بود آرام او

هيبت حسنش چو بربودت ز خويش * پرده چشم تو بردارد ز پيش

هرچه غير است از ميان بيرون شود * پس اميد از بيم مرد افزون شود

مجلس پرنقش آمد اين مقام * عشق‌بازان را نشاط آمد مدام

مايه سودا از اين بازار خاست * پس كليم الله از اين ديدار خواست

چيست تجريد از علايق پاك شو * در ره آزادگان چالاك شو

همچو مرغان بسته دانه مباش * مبتلاى خويش و بيگانه مباش

همچو گل خندان و بيرون شو ز پوست * گر تو را معنى تجريدى ازوست

در لب دريا به غواصان نگر * كو بتجريد آورد چندان گهر

چون مجرد شد ز نقد و نسيه مرد * او برآورد از فلك يك‌بار گرد

كم زن اى دل گر همىخواهى كمال * سرّ اين معنيست انفق يا بلال

هركه در تجريد مرد فرد نيست * در طريق اهل معنى مرد نيست