مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٣٦

در بيان تفريد مىفرمايد

دوستى بىشوق نپذيرد كمال * وانكه بىچوگان نشد گوى رجال

سالكان را در طريقت هر زمان * همتى بخشد خداوند جهان

گرچه هردم عشق را جولان كنند * اشتياق قرب را قربان كنند

در طلب ياد نهايت نارواست * زانكه مطلوب همه بىمنتهاست

مرد فرد از نور وحدت بهره‌مند * نى قبول و رد خلقش پايبند

عرصهء ميدان او را حال نى * ديد او را ديدن افعال نى

مرغ وحدت ز آشيان حق پرد * همچو برق آيد به زودى بگذرد

بلبل جان از قفس پران شود * گه بخندد مرد و گه گريان شود

گه جمال دوست بردارد نقاب * گه ز حسن عزتش گردد حجاب

جذبه حق درربايد از خودش * تا به عليّين برآرد مسندش

اين سخن چون همدم طالب شود * گاه مغلوب و گهى غالب شود

آنكه مغلوبست محبوس خودست * اندرين ره مشكل او بىحد است

آنكه غالب شد پريد از دام خويش * در حريم قدس كرد آرام خويش