مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

در بيان شوق محبت مىفرمايد

هركه او از خود به كلى وانرست * نامدش درّى اين دريا بدست

گرنه اين نوبت ز اول وى زدى * پور عمران طبل ارْنى كى زدى

در محبت جستجوى خود خطاست * زانكه اين وحدت بيابان فناست

چون محبت تيغ وحدت بركشيد * سر نبيند هركه اينجا سركشيد

خود محبت فارغ از ما و منى است * هركه او را دولت خود روشنيست

دوستى با بودن ايثار تست * در عبارت آن نمىآيد درست

هرك را تيغ محبت سر بريد * در فضاى قرب او ادنى رسيد

خونبهاى او بجز ديدار نيست * هر دوعالم را در اين ره كار نيست

از محبت بر در محبوب شو * بىطلب ديوانه مطلوب شو

بىخيال دوستى برخور ز دوست * دوستى را غير دان آنجا كه اوست

شوق شهباز محبت را پرست * در حريم انس جان را رهبر است

شوق داروخانه اهل بلاست * كلبه پرنور مستان خداست

شوق را گرچه بلند آمد مقام * نيست يكسان اندر او هر خاص و عام