مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٣٤

در بيان محبت مىفرمايد

مرحبا اى شهسوار تيزگام * چون ز توفيقش گذشتى زين مقام

شاد باش اى مقبل فرخنده‌فال * گوى معنى را همى بر سوى حال

اى گل خندان سر از غنچه برآر * باد نوروز است و ابر نوبهار

خار غم بيرون كش از پاى اميد * چون نسيم صبحدم دادت نويد

غافلا جام حيات‌آميز بين * حالت مردان شورانگيز بين

كار خود كن اى اسير خودفروش * عالم ديوانگانست هى خموش

از لب لعل شكر دور اى مگس * رمز ما هم اهل ما دانند و بس

هركه بر نطع محبت راه يافت * همچو فرزين دست‌بوس شاه يافت

مايه‌دارى كاين گهر را معدنست * آب حيوانش به زير دامنست

اين سعادت هرك را در برگرفت * خاك پايش را فلك بر سر گرفت

بلبلى كاو لاف مطلق مىزند * روز و شب بانگ انا الحق مىزند

اول از اول برآمد گفتگوى * ورنه خاكى را كه دادى آبروى