مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٣٢

حكايت در دريا شدن مرد صادق

اختيار خود بنه بارى نخست * پس رضا اندر ميان بربند چست

تا تو از علم حقيقى غافلى * از چنين دار الأدب بىحاصلى

چون نهء فارغ ز اندوه جهان * كى شوى داناى اين حرف نهان

حكايت در دريا شدن مرد صادق

حكايت در دريا شدن مرد صادق

عاشقى در موج دريائى فتاد * عاقلى از ساحلش آواز داد

گفتش اى مسكين برون آرم تو را * يا چنين سرگشته بگذارم تو را

پاسخش اين داد كاى روشن‌روان * گر ز من پرسى نه اين دانم نه آن

بر مراد خود نخواهم يك‌نفس * زانكه مقصودم مراد اوست بس

چون ز حق كردى رضاى خود طلب * حكم او را هم رضا ده روز و شب

گر رضاى خويش مىخواهى خطاست * چون تو راضى گشتى او را هم رضاست

زهر ناكامى همىخور بىگله * هر گدائى را كجا اين حوصله

در طريقت منزل اعلاست اين * منتهاى جاهدوا فيناست اين

چون نسيم اين چمن پيدا شود * بلبل جان در قفس گويا شود

سالك از اول نه بشناسد مقام * انس او با طاعت و ذكر مدام