مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢

در بيان معرفت توحيد

محو بينند آنچه غير حق بود * نيستىشان زين سبب مطلق بود

هرچه باشد از نهايتها كه هست * جمله را در نور حق يابند و بس

از فناى خويشتن يكتا شده * جمله در حق هم به حق بينا شده

چون رسد آنجا همه گردد مراد * دور از اين معنى حلول و اتحاد

هوشيار و مست و گويا و خموش * گاه جمله چشم و گاهى جمله گوش

نور حق در سرّ او پيدا شده * او ز سرّ خويشتن يكتا شده

هركه او از بند خود آزاد نيست * دار ملك وحدتش آباد نيست

سرّ توحيد آن زمان گردد عيان * كز قفس يابد رهائى مرغ جان

بگذرد از گلخن طبع و حواس * نى خيال و وهم بيند نى قياس

نفس رعنا را ببرد دست و پاى * عقل دورانديش را ماند بجاى

هر دوعالم با همه شادى و غم * غرقه گرداند به درياى عدم

چون بياسود از گرامى مركبش * در بر معشوق خود باداش و بس

تا بدانى هركه رفت آنجا رسيد * با كسى كاو ديدهء دارد پديد

اى بسى دانا كه گفت اين سرگذشت * سر فروآورد و حيران درگذشت