مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١١٩

در بيان معرفت علم

اى به داغ جهل خود را سوخته * جز فراموشى دلت ناموخته

سر برآر از خواب نادانى خويش * تا نمانى در پريشانى خويش

خالقى كز هر دو كونت برگزيد * نى براى خواب و خوردت آفريد

در پى دانش رو اى فرزانه مرد * نيست عذرى رو به نادانى مگرد

مردهء جهلى چه سود آب‌وگلت * علم خوان تا زندگى يابد دلت

علم بايد تا عمل گنجى بود * زانكه بىدانش عمل رنجى بود

علم بنياد است و طاعت خانهء * بىاساسى كى بود كاشانهء

چيست دانش آنكه تن بيرون برى * تا بدانى كز همه نادان‌ترى

چون به نادانى خود دانا شوى * رو كنى بر تخت خود و الا شوى

مردم از گفتن نبيند جز زيان * دانش اندر دل بود نى در زبان

گر عمل با علم تو پيوند نيست * جبّه و دستار دانشمند نيست

خنده ديو است بىدانش عمل * شحنه شيطان بود مرد جدل

قيل و قالت ره ندارد هيچ سوى * معرفت حاصل كن اى بسيار گوى

گر تو علم صورتى دارى بسى * بر لب درياى علمى چون خسى