مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١١٢

در بيان معرفت و نصيحت گويد

حكايت

قصه‌خوانى بر سر حرفم رسيد * گفت روزى شيخ عالم بو سعيد

با مريد چند بيرون شد بگشت * از قضا بر آسيائى برگذشت

در تحير ماند از آن سرگشتگى * با همه تيزى بدان آهستگى

با مريدان گفت پس رازى نهفت * با من اين سنگ از زبان حال گفت

كاين همه دام از پى يك‌دانه چيست * همچو او باش اين‌همه افسانه چيست

با همه سرگشتگى بارى به پشت * مىدهم نرم ارچه مىيابم درشت

گر گرانى باشدم از يار خويش * هم سبك‌روحم من اندر كار خويش

اى دل سنگين گران‌جانى مكن * كار جانبازان به نادانى مكن

كم‌زنى را پيشه كن در راه دين * كم زنى بيش از همه يا بى يقين

كمتر از كم شو اگر دارى خبر * اين طريق كاملانست اى پسر

گر تو را با كار خود كارى بدى * طاعت صدساله زنّارى بدى

بىنيازى برنتابد بود تو * تاب اين آتش ندارد عود تو

از تو بدمستى نمىبايد تو را * زانكه دع نفسك همىآيد تو را