مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١١١

در بيان معرفت و نصيحت گويد

مرغ زيرك باش بشكن دام را * خاك ره بر سر فكن ايام را

آتش‌انگيز است هر بادى كه هست * برگذر زين محنت‌آبادى كه هست

جاى غولست اين سراى پرنهيب * مردمى خواهى از اين مردم مكيب

اين سگ نفست چو روبه پرفنست * خواب خرگوشت دهد اين روشنست

چون تك آهو ندارى در نبرد * اى دهان بسته در اين صحرا مگرد

بيشه پرشير است از آن پرهيز كن * چون پلنگان سوى صحرا خيز كن

اى غريب خسته در تابى هنوز * كاروان بگذشت و در خوابى هنوز

آدمى خوار است چرخ خيره گرد * تا نگردى غافل اى داننده مرد

با كه كرد اين چرخ سرگردان وفا * اين طمع خامست و اين دانش خطا

يك قدح بىرنج مخمورى كراست * هر گلى را ز خم خارى در قفاست

اين نمايشها به روى روزگار * مىتوان ديدن به چشم اعتبار

با چنين گردنده حالاتى كه هست * ديده بردوز از خيالاتى كه هست

بىتصرف باش در راه يقين * هركه بد باشد تو او را نيك بين

درد اگر قسم تو آيد نوش كن * صافش انگار اين سخن در گوش كن