مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧

كتاب شريف كنز الرموز عارف عالىقدر ميرحسينى عليه الرحمة

قسمت از امر تو آمد بيش‌وكم * گردش افلاك باشد متهم

زير و بالا و نهان و آشكار * نيست جز آثار صنع كردگار

حضرت او برتر از الّا و لاست * اين مگس‌دان از پى غوغاى ماست

اى مبرّا از خيالات و گمان * اى منزه از اشارات و بيان

آدمى را كى رسد اثبات تو * اى به خود معروف و عارف ذات تو

گر دمى لطف توام تلقين كند * جبرئيلم از فلك تحسين كند

چون كمال و دانشم نادانيست * چاره كارم همه حيرانيست

باريم توفيق ده تا يك نفس * بر زبان رانم همى حمد تو بس

اين عروسى را كه گشتم جلوه‌گر * تازه دارش پيش هر صاحب‌نظر

پرده بر رويش فروهشتم بسى * تا نبيند خويشتن را هركسى

مريم بكر آمد اين پوشيده‌رو * همچو مريم بىگناه از گفتگو

يا رب از چشم بدانديش دور دار * اهل دل را چشم از او پرنور دار

من كه حلقه بر در جان مىزنم * رب هب لى چون سليمان مىزنم

بخششى كن تا بدار الملك دين * ملك معنى را كنم زير نگين