نثر اللآلئ ( فارسى ) — الصفحة ٩٧

258

كسى كه امانتدار نيست ، ايمان ندارد .

نابكار مورد احترام نيست .

كسى كه مردانگى ندارد ، دين ندارد .

حسود آسايش ندارد .

پادشاهان آسايش ندارند .

قانع ، غم و اندوه نمىخورد .

كسى كه بخشندگى ندارد ، توانگر نيست .

خردمند فقير نيست .

نسبت دادن بدكارى به كسى كه آشكارا فحشاء مىكند ، حد ندارد .

دروغگو ارج و احترام ندارد .

زن وفا ندارد .

شهرت‌طلبى ، دليل نادانى است .

هر عداوتى دليل دارد مگر عداوت حسود .

براى هر غمى ، شاديى و براى هر دردى دوايى است .

اگر آدمى ، گذر عمر را درك كند ، از آرزوهاى فريبنده دست مىكشد .