نثر اللآلئ ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

243

« حرف كاف »

« حرف كاف »

231

231

كافر بخشنده از مسلمان بخيل به بهشت اميدوارتر است .

232

232

در عيب دنيا ، همين بس كه پايدار نيست .

233

233

همين كه مىدانى مىميرى ، خود غم بزرگى است .

234

234

كفران نعمت ، نعمت را از كف مىبرد .

235

235

پيرى ، بدترين درد است .

236

236

پيرى ، پيك مرگ است .

237

237

مرگ بهترين واعظ است .

238

238

حسادت براى حسود كافى است .

239

239

كلام خدا داورى دلهاست .

240

240

مهربانى كن تا با تو مهربانى كنند .

241

241

هر چه بكارى ، مىدروى .

242

242

كمال دانش در بردبارى است .

243

243

كمال بخشندگى همراه شدن آن با پوزش خواهى است .