نثر اللآلئ ( فارسى ) — الصفحة ٩٥
243
« حرف كاف »
« حرف كاف »
231
231
كافر بخشنده از مسلمان بخيل به بهشت اميدوارتر است .
232
232
در عيب دنيا ، همين بس كه پايدار نيست .
233
233
همين كه مىدانى مىميرى ، خود غم بزرگى است .
234
234
كفران نعمت ، نعمت را از كف مىبرد .
235
235
پيرى ، بدترين درد است .
236
236
پيرى ، پيك مرگ است .
237
237
مرگ بهترين واعظ است .
238
238
حسادت براى حسود كافى است .
239
239
كلام خدا داورى دلهاست .
240
240
مهربانى كن تا با تو مهربانى كنند .
241
241
هر چه بكارى ، مىدروى .
242
242
كمال دانش در بردبارى است .
243
243
كمال بخشندگى همراه شدن آن با پوزش خواهى است .