نثر اللآلئ ( فارسى ) — الصفحة ٨٣

173

« حرف طاء »

« حرف طاء »

164

164

خوشوقت كسى كه به خدا اعتماد كرد .

165

165

اطاعت دشمن ، مايهء نابودى است .

166

166

طاعت خدا غنيمتى است .

167

167

آن كه اميدش به درازا كشيد ، پيوسته اندوهگين است .

168

168

كسى كه رنج و اندوهش كم باشد ، عمرش دراز شود .

169

169

با همگان مجالست كن .

170

170

جستجوى ادب بهتر از جستجوى طلاست .

171

171

خوشا آن كه عافيت روزيش شود .

172

172

خوشا به حال كسى كه اهل و عيال ندارد .

173

173

عمر دراز همراه با طاعت از خلعتهاى خداوند به پيامبران است .