نثر اللآلئ ( فارسى ) — الصفحة ٨١

163

انسان تنگدست ، افسرده و دلتنگ است .

دنيا بر كينه‌توزان تنگ مىشود .

ضربهء دوست دردناكتر است .

زخم زبان بدتر از زخم سرنيزه است .

اميد بستن به غير خدا ، بيهوده است .

آن كه دين را به دنيا بفروشد ، به خطا رفته است .

آن كه به بدان تكيه كند ، بيراهه رفته است .

خداوند روزى هر كسى را ضمانت كرده است .

ضمير آزادگان جايگاه تابش انوار است .

روشنايى دل از خوردن حلال است .

دلتنگى بدتر از تنگدستى است .