نثر اللآلئ ( فارسى ) — الصفحة ٧٥

129

فقها ، سروران اين امّتند .

شاد شدن به دنيا ، فريب خوردن است .

بداخلاقى ، رنج و عذاب زندگان است .

مستى حكومت از مستى شراب بدتر است .

خاموشى موجب سلامتى است .

سلاح ضعيفان ، شكايت است .

سلامت انسان در نگهداشتن زبان است .

بلندى مقام انسان در افتادگى است .

بد اخلاقى ، تنهايى و انزوايى است كه از آن رهايى نيست .

بدگمانى نشانهء دورانديشى و احتياط است .

رفتار آدمى از درون او خبر مىدهد .