مصنفات فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٩

2 آداب السفرة

لنا فيما رزقتنا و ارزقنا خيرا منه . و اصحاب آمين بگويند و دست به لقمه دراز كنند .

هجدهم - اول انگشت بر نمك زنند و بچشند .

نوزدهم - بايد كه هر كس از پيش خود خورد .

بيستم - بايد كه در لقمهء ديگرى 19 ننگرد .

بيست و يكم - لقمه در جانب راست دهن نهد 20 .

بيست و دوم - آهسته خايند ، الا كسى كه دندان ندارد ، معذور دارند .

بيست و سيم - بسيار مضغ كنند .

بيست و چهارم - تا آن لقمه به حلق فرونبرد ، دست به لقمهء ديگر نبرد 21 .

بيست و پنجم - در هر لقمه اگر اول بسم الله و الحمد لله نتواند گفتن ، بايد كه البته ذكرى بگويد و اگر تسبيح و حمد بتواند گفتن ، بهتر باشد .

بيست و ششم - زله نگيرد 13 - .

بيست و هفتم - ياران را لقمه ندهد .

بيست و هشتم - به سه انگشت خورد و دو انگشت ، همچنان‌كه عدد بيست و دو گيرند بگيرد و نگذارد كه از راه شره به پهلوى انگشت چهارم مدد طلبد .

بيست و نهم - سر از كاسه دور دارد .

سىام - نگاه دارد تا پاى بر سفره ننهد 22 .

سى و يكم - به دست چپ ريش را بگيرد تا به طعام آلوده نشود .

سى و دويم - بايد كه با نفس خود در وقت خوردن در عتاب باشد كه سبب صحبت ناپاك تو اين لقمهء پاك ، پليد خواهد شد و من در زحمت 23 خواهم افتاد ، تا شرهء او شكسته شود .

سى و سيم - به دو دست ، نان 24 پاره كند ، و زياده از آنچه خواهد خوردن ، پاره نكند 25 .

سى و چهارم - تكيه زده و خفته و مربع ، نخورد ، بايد كه به دو زانو