مصنفات فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٨

2 آداب السفرة

3 - بدان اى طالب صادق كه 10 :

اول - ادبى از آداب آن است كه لقمه 11 از حلال حاصل كنى .

دويم - آنكه در شبهات ورع را به جاى آرى .

سيم - آنكه اگر به ضرورت در شبهه افتد و نفس 12 را بدان رغبت زياده باشد ، ترك آن كند .

چهارم - آنكه در تطهير آن به‌غايت بكوشد .

پنجم - آنكه زياده از قدر حاجت نخورد و امر وسط را رعايت كند .

يعنى نه چندان كم خورد كه خاطرش در پى لقمه دوان باشد ، و نه چندان بسيار خورد كه گران شود و از طاعت بازماند .

ششم - تا بتواند تنها نخورد .

هفتم - اگر جوين دست دهد 13 در پى گندمى ، عمر ضايع نكند .

هشتم - در وقت پختن ، به وضو باشد .

نهم - آنكه به وقت پختن ذكر فرونگذارد 14 .

دهم - چون از ديگ در كاسه خواهد كردن 15 ، بسم الله الرحمن الرحيم بگويد .

يازدهم - نيز 16 اين دعا بر خواند : اللهم من عندك البركة بارك لنافيه .

دوازدهم - از حق تعالى در خواهد كه اين لقمه را روزى و خاص بندگان خود گردان .

سيزدهم - آستينها درنوردد .

چهاردهم - سفره در زيربغل چپ گيرد و نمكدان در دست چپ ، و كاسه در دست راست .

پانزدهم - چون سفره انداخت ، ابتداى نان نهادن ، از پيش سيد قوم كند .

شانزدهم - چون كاسه بنهاد صلا 17 در دهد .

هفدهم - چون ياران بر سفره بنشينند ، آمين گويد ، يعنى سيد قوم دعا خواند . و آن دعا اين است 18 : اللهم طيب ارزاقنا و حسن اخلاقنا و بارك