مصنفات فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٢

الف - فارسى

هركه او را ادب مجلس شاهان نبود * گرد اين در مگذاريد كه سلطان اينجاست

103

كى توانى شكر گفتن نعمت حق را از آنك * شكر گفتن هم يكى از جملهء انعامهاست

103

. . . . * در حسن و جمال هيچ نيفزود و نكاست

160

بشنو كه به راستى چه مىگويد رخ * گر راست روى هر آنچه ما راست ، تراست

327

كعبه را جامه كردن از هوس است * تا ببينى جمال كعبه بس است

351

سرى كه ميان نظر مردانست * پوشيده ز چشم جمله نامردانست

مجموعهء اسرار خدا انسانست * هر كس كه بسر آن رسد انس آنست

359

گنج را هر كسى بدست آرد « * » * مردى اندر نگاه داشتن است

246 ، 334

دل آينهء جمال شاهنشاهيست * وين هر دو جهان غلاف آن آينه است

210

. . . . * قلم اينجا رسيد سر بشكست

289

به سوگند خوردن كه زر مغربيست * چه حاجت ، محك خود بگويد كه چيست

300

امروز كار كن كه بسى روزگار نيست * آنجا « * * » كه روزگار دراز است كار نيست

245 ، 299

به كار امروز تخم نيك‌نامى * كه فردا بدروى نيت سعادت

179

گر شوى گوشه‌گير چون ابرو * بر سر ديده‌ها نشانندت

325

درديست ميان جان بيچاره نهفت * جز با غم عشق او نمىگيرد جفت

مىسوزم و مىسازم و ديگر چكنم * چون نيست كسى كه با وى بتوان گفت

360

گر ز خورشيد بوم بىنيروست * از پى ضعف خود نه از پى اوست

339

اندر زمانه با دو كست دوستى مباد * با دوستان دشمن و با دشمنان دوست

279

نيابد كسى گنج نابرده رنج * به رنج اندرست اى خردمند گنج

246

( * ) در يك مورد : هر كسى به چنگ آرد - 334 ( * * ) در يك مورد : فردا - 245