مصنفات فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤١

الف - فارسى

بهرچ از راه بازافتى چه كفر آن حرف و چه ايمان * بهر چ از دوست و امانى چه زشت آن نقش و چه زيبا

240

هر كسى را جام در خورش ده * از سوخته فرق كن تران را

گر قطره رسد به بيدلان مى « * » * درياها ده دلاوران را

111 ، 271

بمير اى دوست پيش از مرگ اگر مى زندگى خواهى * كه ادريس از چنين مردن بهشتى گشت پيش از ما

141

هركه به خود رود كجا راه برد سوى خدا * گفت مرا طلب كنى ترك خودى كن و بيا

هرچه براى خود كنى آن تو كنى براى خود * هرچه براى ما كنى آن بود از براى ما

334

نظارگيان روى خوبش * چون درنگرند از كرانها

در آينه روى دوست بينند * زينجاست تفاوت نشانها

160

مسلم كسى را بود روزه داشت * كه درمانده‌اى را دهد نان چاشت

صاحب وقار چون شه شطرنج اگر شوى * يا بى ز صد رنج به كلى ره نجات

زنهار سوى خانهء بيگانه رخ منه * انديشه كن كه تا نبود دامگاه مات

327

هر نقش كه بر تختهء هستى پيداست * آن صورت آن كس است كان نقش آراست

درياى كهن چون برزند موجى نو * موجش خوانند و در حقيقت درياست

341

( * ) در يك مورد : به بيدلان ده - 111