مصنفات فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٦

[ 4 ] جواب مكتوب وى كه شيخ ركن الدين علاء الدوله بر ظهر آن نوشت و به كاشان فرستاد

8 - اى عزيز ! من علم مجرد كه اعتقاد جازم مطابق واقع است نسبت به شريعت دارم و علم اليقين به بدايت مقام مكاشفه ، و عين اليقين به وسط مقام مكاشفه ، و حق اليقين به نهايت مقام مكاشفه ، و حقيقت حق اليقين كه عبارت از يقين مجرد است - لقوله تعالى : وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ [ 15 / 99 ] به قطب درجات مقام مكاشفه تعلق دارد و هركه بدينجا رسد هرچه گويد ، من جميع الوجوه مطابق واقع باشد .

9 - و آنچه نمود كه آخر همهء مقامات در منازل السائرين توحيد است ، نه همچنان است بلكه او در هشتادم مقام افتاده است ، آخر مقامات العبودية و هو عود العبد الى البداية حاله من حيث الولاية المفتوح واوها دائرا مع الحق فى شئون تجلياته تمكنا . از جنيد پرسيدند كه ما نهاية هذا الامر ؟ قال : الرجوع الى البداية .

10 - اى عزيز در بدايت و وسط مقام توحيد ، خاصه در خلال سماع امثال اين رباعيها بسيار بر قوال داده باشم و در آن ذوق مدتها بمانده ، يكى اين است :

اين من نه منم ، اگر منى هست تويى * ور در بر من پيرهنى هست تويى

در راه غمت نه تن به من ماند نه جان * ور زانكه مرا جان و تنى هست تويى

- و در آن مقام كه حلول كفر مىنمود و اتحاد ، توحيد ، گفته بودم :

أنا من أهوى و من أهوى أنا * ليس فى المرآة شىء غيرنا

قد سهى المنشد اذا انشده * و نحن روحان حللنا بدنا

اثبت الشركة شركا واضحا * كل من فرق فرقا بيننا

لا اناديه و لا اذكره * ان ذكرى و ندائى يا انا

- الى آخره . بعد از آن چون قدم در نهايت مقام توحيد نهادم ، غلط محض بود ، الرجوع الى الحق خير من التمادى فى الباطل برخواندم .

11 - اى عزيز تو نيز اقتدا به همين كن ، گو : چون نظر بر قول خداى تعالى افتاد كه فَلا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثالَ [ 16 / 74 ] به كلى محو آن مثال گردم ، و السلام .