مصنفات فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٦٠
فصل سوم در زكات دادن و حد نصاب معين كردن
169 - ديگر هركه گويد كه من درويشم يا مسكينم ، روا باشد كه قول او بپذيرند ، چون معلوم نباشد كه دروغ مىگويد . اما مسافر و غازى [ را ] اگر به سفر و غزا نروند ، زكات باز ستانند . اما اين صفتهاى ديگر بايد كه از قول معتمدان معلوم شود .
170 - و نيز بايد كه احتياط كند تا اين طايفه آنچه خواهند و ستاندند ، در معصيت نخواهند صرف كردن ، تا اگر مسكينى شراب‌خواره يا فقير ، لوطى بود ، نشايد به وى دادن 36 - . و الله اعلم .