حفظ صحت ( فارسى ) — الصفحة ١٩٤

فصل اوّل در بيان نزف الدّم

فصل اوّل در بيان نزف الدّم

فصل اوّل در بيان نزف الدّم

هركاه بوساطت زخمى يكى از عروق دمويّه منقطع كرديد جريان خونى كه از ان زخم حاصل مىكردد نزف الدّم نامند و اين جريان خون چون از سه حالت خارج نيست يا از انقطاع شريانست يا از وريد و يا از شعريّه لهذا نزف الدّم هم يا شريانيست يا وريدى و يا شعريّه درصورتىكه فوران خون قوى و متناوب و با ضربانات قلبيّه متّحد الزّمان و برنك احمر ناصع باشد معلوم مىشود كه خون از شريان جارى شده

بر خلاف اكر فورانش غير منقطع و يا بدون فوران و با رنك تيرهء مايل بسياهى باشد معيّن است كه وريدى پاره شده

بالأخرة اكر خون قرمز و از تمام سطح زخم تراوش نمايد از شعريّه خواهد بود و اين حالت كثير الوقوع است مانند رعاف و نزف الدّم لثه يا جروح معمولى و امثال انها

نزف الدّم شريانى از همه مشكلتر و خطيرتر و بند اوردن انهم نهايت اشكال را دارد ولى مطلقا خطر نزف الدّم بسته به بزركى عرق مؤف است چنان كه خطر پاره شدن وريد بزرك از شريان كوچك زياده مىباشد و كلّيّة هر قدر خون زيادتر و شديدتر جارى شود نزف الدّم مخوف‌تر مىباشد هركاه نزف الدّم بطئ و قليل بود مىتوان از ان صرف‌نظر نموده منتظر ان شد كه بخودىخود