حفظ صحت ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦
باب هفتم در حفظ صحّت اسنان مختلفه
دكّاننشين مىباشد
خواب ساكنين افاق بارده و شماليّه بهتر و مدّتش طويلتر از خواب بوميهاى نواحى حارّه و بين انقلابيست چه اينها شبهاشان سنكين و خستكى مىآورد و علاوه بر خواب ليلى ناكزير در خواب انضمامى نهارى كه قيلوله باشد مىباشند
طرف عصر كه شب بر سر دست ايد كلّيّة در نهايت ضرورت احتياج بخواب پيدا شود و موافق حفظ صحّت صحيح شايسته انست كه چون روز را باخر رسانيدند برختخواب وارد كردند و چنان كه در افواه عوام افتاده كه خواب روز و شب بلا تفاوتست صحيح نيست چه انسان هم بايد با ساير اجزاء عالم بخواب رود و سكون خود را در چنين سكوت عالمكير و ظلمت عميق و استراحت عمومى كه در مدّت شب عالم را فرو كرفته تجسّس نمايد و همچنين بايد با تمام اجزاى عالم در ان ساعت خنك فرحانگيز بين الطّلوعين از خواب برخيزد چه در آن ساعت است كه حيات احاطه بر خلايق مىنمايد و چنين هواى صاف و سالم صباحى دماغ را خنك و كدورت خيالات را زايل و خون را جان مىدهد و بالعكس خواب صبح سر را سنكين و اعصاب را ضعيف و بدن و نفس ناطقه را كاهل و تنبل مىنمايد
باب هفتم در حفظ صحّت اسنان مختلفه
باب هفتم در حفظ صحّت اسنان مختلفه
حيات انسان را به دو هنكام بسيار متمايزى مىتوان منقسم نمود درون رحمى يا جنينى و بيرون رحمى و هريك از ان دو خود به چندين سنّ يا زمان منقسم مىگردند