بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٣٧
اطباء خارجى در دوران ساسانيان
دانش يونان خاموش شده بود و سراسر اروپا دوران تاريك قرون وسطى خود را در بىخبرى كامل مىگذراند . بدين علت اشتهار جندىشاپور را در عوامل ديگرى ، غير از يونانى بودن يا مسيحى بودن پزشكان آن بايد جستجو نمود . حقيقت آنست كه نه تنها شاهان هخامنشى - كه قبلا اشاره كرديم - بلكه پادشاهان ساسانى به‌خصوص اصرار داشتند كه ميدان را براى پزشكان خارجى باز بگذارند و چنين حمايت رسمى از آنان نه تنها زمينه رشد و پرورش اين پزشكان خارجى را كاملا فراهم و مستعد مىكرد بلكه خود عامل مهمى در عدم پيشرفت استعدادهاى ايرانى و مانعى بزرگ براى گسترش علوم در نزد ايرانيان شده بود ، كه اين شرايط اجتماعى نامطلوب تحميل شده از طرف شاهان ، يكى از عوامل بسيار منفى در سر راه ترقى علمى مردم اين مرزوبوم بود .
اطباء خارجى در دوران ساسانيان
اطباء خارجى در دوران ساسانيان
شاپور دوّم طبيب يونانى داشته به نام
Theodosisus
يا
Theodorus
كه نام وى در كتاب الفهرست ابن نديم ياد شده است . . . از اطباى خارجى يا بهتر بيان داريم اطباء درمان‌كننده دوران ساسانيان ماروثاى سابق الذكر را بايد نام برد . . . از اطباى غير ايرانى كه در دوران انوشيروان مىزيسته سرجيس رأس العينى سريانى سابق الذكر است . . . از اطباء خارجى كه در دوران سلسله ساسانى بايد نام برد اصطفان ادسى معروف است كه وى پدر خسرو را درمان كرده و خود خسرو نيز چنان كه گفته شد تحت تربيت او بوده است . . . طبيب ديگرى را نيز انوشيروان به نام تريبونوس
Tribunus
براى طبابت خود