بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٧

12 - يادداشت‌هايى در مورد متون طب سنتى

عين الملك طبيب حاذق دربار اكبر شاه بابرى . . . در هندوستان به دنيا آمد . . . از اطباى معروف دربار شاه جهان بود مخصوصا مورد توجه شاهزاده دانشمند داراشكوه قرار گرفته و مجموعهء طبى نسبتا مفصل به نام اين شاهزاده تنظيم كرده است . عين الملك لقب پدرش بود كه بعدا به‌وسيلهء شاه جهان به نور الدين تفويض گرديد ( ص 206 ) .

- تأليف‌هاى اين پسر :

1 - مفردات ادويه در سال 1038 . 2 - قسطاس الاطباء . 3 - طب داراشكوهى تأليف سال 1056 و به نام محمد داراشكوهى پسر شاه جهان ( ص 206 ) .

اما در الذريعه :

- نام اين طبيب « حكيم عين الملك ، نور الدين محمد بن عبد إله شيرازى » و مؤلف « الفاظ الادويه » مىباشد كه در سال 969 آن را نوشته و از نظر حروف ابجد تاريخى است و مطابق است با سال تأليفش .

توضيح :

پس از بررسى و مقايسهء مطالب فوق معلوم مىشود كه :

اولا ، مطالب الگود دربارهء « الفاظ الادويه » و مؤلف آن مغشوش است ، زيرا :

1 - در صفحات 90 - 91 و 101 - 102 كتاب مذكورش « نور الدين » را پسر « عين الملك » شيرازى مىداند ، و در صفحات 101 - 102 مىگويد « نور الدين » اصلا در هند متولد شده ، ولى در صفحه 41 مىگويد كه او در جوانى به هند مهاجرت كرده است !

2 - كتاب « الفاظ الادويه » را از « عين الملك » مىداند ( در صفحه 53 ) ، ولى در صفحات