مرقع نى نامه جامى ( فارسى ) — الصفحة ٨٧

[ مثنوى ] « 7 »

پس ز مهجورى حكايت بهرِ چيست * وز جداييها شكايت بهرِ چيست

خوش نباشد بر دهانْ آب زلال * در « 1 » عطش كردن بيان رنج و ملال

خوش نباشد گنج قارون در بغل * خويش را در مُفلسى كردن مَثَل

خوش نباشد دامن يوسف به كف * زار ناليدن چو يعقوب از اسَف

[ جواب ] « 2 »

گويم آرى ليك وصل بر كمال * باشد اندر نشئهء دُنيى محال

تا بُود باقى بقاياى وجود * كى شود صاف از كَدِر جام شهود

تا بُود پيوند جان و تن بجاى * كى شود مقصود كل بُرْقَع‌َگشاى

تا بُود غالب « 3 » غبارِ جسم و جان * كى توان ديدن رخِ جانان عيان

بىفناىِ كلّ و بىجذب توى « 4 » * كى حريم وصل را محرم شوى

اين سعادت روى ننمايد به كس * جز پس از عمرى و آن هم يك نفس

چون پس از عُمرى به تو روى آورَد * زودتر از برق خاطِف بگذرد

تشنه‌اى را گر ز دريا خَطْره‌اى * در دل آيد بلكه بر لب قطره‌اى

خاطر او كى شود زان قَطْره « 5 » خَوش * كى بَرَد « 6 » آن قطره از جانش « 7 » عَطَش

بلكه چون آن قطره آيد بر لبش « 8 » * تشنگى بر تشنگى افزايدش

چون رسد از تشنگى جانش بلب * گر كُنَد شُور و شَغَب نَبْوَد عجب

[ جواب ديگر ] « 9 »

يا خود اين گويم كه هست اين ماجرا * سرگذشت عاشقان در ما مَضى

خود چه زان خوش‌تر كه عاشق پيشِ يار * نالد از غمهاى هجران زارِ زار

او چو بلبل در فغان و در خروش * يار چون گل سوى او بِنْهاده گوش

بركشد آه و فغان كاى نازنين * هجر تو با من چنان كرد و چنين

عمرها رنج و بلا بر من گُماشت * خاطرم ريش و دلم افگار داشت

هر زمان حالم دگرگون بود ازو * سينه پرغم ، ديده پرخون بود ازو

اين و مثل اين حكايات دراز * پيش او گويد ز حال خويش باز

( 1 ) ص ، م ، چ : وز ( 2 ) عنوان از ص ، چ ( 3 ) ص ، م : قالب ( 4 ) م ، چ : قوى ( 5 ) ص ، م ، چ : خطره ( 6 ) ص : رود ( 7 ) ص ، م : از جانش آن قطره ( 8 ) م ، چ : بر لب آيدش ( 9 ) عنوان از ص ، م ، چ