جامع الحكمتين ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢

. XXXIII ( اندر زنده بودن عالم و مرده بودن جاهل )

ايا مُقدّرِ تقدير و مُبدِع الاشياء * بحقّ حرمت و آزرمِ احمد مختار

كه مر مرا و مر آن را كه علم دين طلبد * ز چنگ محنت برهانمان ، ايا غفّار

و هر كه بد كند او با كسى كه بد نكند * بلعنتش كن يا ربّ و زو بر آر دمار

( 354 ) شناختن كه جاهلان مردگان‌اند ، و هر كه از جهل بعلم رسد او بر مثال ( مرده‌اى ) باشد كه زنده كنندش ، و دانستن كه نور بحقيقت ايمان است - و شبهت « 1 » و ظلمات بىخلاف جهالت « 2 » و ضلالتست - از سمات متابعان خاندان رسول است عليه السّلام و على اهل بيته الطاهرين سلامه و بركاته ، و از قول خداست كه همىگويد : قوله « أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها ؟ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ، » « 3 » همىگويد بر سبيل سؤال كه « چه گويند كه آن كس كه مرده بود ما او را زنده كرديم ، و مر او را روشنائى داديم كه بدان روشنائى اندر « 4 » مردمان همىروند « 5 » ، چون آن كس است كه او به مثل اندر ( تار ) يكيهاست كز آن بيرون نيايد ؟ چنين آراسته كردند مر كافران را كارهاء ايشان ( را ) . »

( 355 ) اندرين آيت پيداست كه مؤمنان زندگانند ، و اندر ميان خلق

( 1 ) است و شبهت : كه شبهت است A ( 2 ) جهالت : جهال A ( 3 ) سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 122 ( 4 ) اندر : اند A ( 5 ) روند : رود A