جامع الحكمتين ( فارسى ) — الصفحة ٣١٠

XXXII . ( اندر عزم شاعر بجواب دادن سؤالات خويش )

نگويد كس كه سيم و گوهر و لعل * به سنگ اندر گرفتارست « 1 » ناچار « 2 »

اگر خوار است و بىقدرست « 3 » يمگان * مرا اينجا « 4 » بسى قدرست « 5 » و مقدار

اگر چه مار خوار « 6 » و ناستودست « 7 » * عزيزست و ستوده « 8 » مهرهء مار

نشد بىقدر و قيمت سوى مردم * ز بىقدرى صدف لولوى شهوار

گلِ خوشبوى پاكيزه است اگر چند * نرويد « 9 » جز كه در سرگين و شديار

توئى بار درختِ اين جهان نيز * درختى « 10 » راستى ، بارت ز گفتار « 11 »

اگر بار خرد دارى ، و گر نى * سپيدارى سپيدارى سپيدار

نماند جز درختى را خردمند * كه بارش گوهر است و برگ دينار

( 1 ) گرفتارست A : كرفتارند D ( 2 ) ناچار D : يا خوار A ( 3 ) و بىقدرست A : و بىمقدار D ( 4 ) مرا اينجا D : مر اينجا A ( 5 ) قدرست A : عز است D ( 6 ) خوار D : خوارست A ( 7 ) و ناستودست A : و ناستوده است D ( 8 ) و ستوده D : ستوده A ( 9 ) نرويد D : كه رويد A ( 10 ) درختى A : درخت D ( 11 ) ز گفتار : + تو خواهى بار شيرين باش بىخار ، بفعل اكنون و خواهى خار بىبار D