جامع الحكمتين ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٨

XXX . ( اندر پدر و مادر نفسانى )

بينيد « 1 » ، مر ايشان را پند دهيد وز ايشان جدا خسپيد و بزنيدشان ، پس اگر شما را بطاعت آيند « 2 » بر ايشان بهانه مجوئيد » بدين آيت : « 3 » قوله « وَ اللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَّ ، فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا . » « 4 » و رسول را خداء تعالى با مشركان همين معامله فرمود كردن چنانك جاى ديگر گفت « روى از ايشان ( بگردان ) و بگوى اندر « 5 » ايشان گفتارى تمام » يعنى زليفن بده‌شان « 6 » ، كه اگر نيز عاصى شوند كشتن بينند ، بدين آيت : قوله « فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ « 7 » وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً » « 8 » و جاى ديگر گفت « بكشيدشان تا فتنه نباشد و دين مر خداى را باشد ، پس اگر از كفر بازايستند « 9 » ستم جز بر ستمكاران نيست » بدين آيت : قوله « وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ ، « 10 » فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ . » « 11 »

( 341 ) پس ظاهر كرديم ببرهانهاء كتابى كه رسول بمنزلت مردى بود و همهء خلق بمنزلت زنى بودند . و خداء تعالى مردى را بمنزلت دو زن نهاده است هم اندر ميراث - كه مردى را دو چند فرمود دادن كه زنى را از ميراث ، - و هم اندر ديت - كه ديت زنى نيم از ديت مرديست ، - از بهر آنك هرك اندر دين مر او را باطن و ظاهر شريعت است او مرد دين است ، بدانچه مر او « 12 » را دو نصيب است از دين ؛ و هر كه مر او را تنزيل ( است ) بىتأويل ، او

( 1 ) بينيد : بينند A ( 2 ) آيند : آيد A ( 3 ) آيت : ايد A ( 4 ) سورهء 4 ( النساء ) آيهء 38 ( 5 ) اندر : كى ندر A ( 6 ) بده‌شان : كه رهشان ( ؟ ) A ( 7 ) سورهء 4 آيهء 66 ( 8 ) و عظهم : - A ( 9 ) ايستند : باشند A ( 10 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 189 ( 11 ) للّه : كله A ( 12 ) او : + بر A