جامع الحكمتين ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥

. XX ( اندر ابداع )

بضرورت كه زايش ازو پيوستست و نازاده‌ئى كزو ديگرى بزايد مخترع بودست به اشخاص جفت جفت ، چنانك تخمها جفت جفتست .

( 250 ) و ردّ بر آنك گفت « نفس كلّ بر هيولى فتنه شدست و عالم خويش را فراموش كردست و حكما همى مردم را ياد دهند « 1 » كه عالم نفس نه اين عالم است تا از فتنگى بر هيولى روى بگردانند وزين بند برهند « 2 » » آن آوردند كه گفتند : فتنه بر هيولى اين نفسهاء جزوى شده‌اند كه جهّال خلق‌اند ، و آن حكما كه مر ايشان را از عالم ايشان ياد كرده‌اند پيغامبران بوده‌اند ، چنانك خدا گفت بواسطت محمّد مصطفى « 3 » - صلّى اللّه عليه ( و آله ) و سلّم - مر خلق را كه « 4 » وعدهء من حقّ است ، تا اين زندگانى گذرنده - اى مردمان ! - شما را نفريبد ، و ديو « 5 » شما را از [

b

74 ] خداى بفريب نگرداند « 6 » ، بدين آيت : « يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ « 7 » الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ . » « 8 »

( 251 ) و طاعت خلق مر پيغامبران را ، و قلاده گشتن سخنى كه ايشان - عليهم السّلام - از خداى خلق را گفتند اندر گردنهاء امّتان ، و واجب شدن شريعتى كه بفرمان خداى بر خلق نهادند ، بر خلق گواى انبياست « 9 » - عليهم السّلام - و سبب رهايش « 10 » خلق اوّلين و آخرين ايشانند . نه اندرين سخن سخن فلاسفه است كه مجهول‌تر و نكوهيده‌تر گروهى سوى خلق ايشان‌اند . و گفتند بر

( 1 ) دهند : دهد A ( 2 ) برهند : برهنه A ( 3 ) مصطفى : + را A ( 4 ) كه : + مر خلق را A مكرر است ( 5 ) و ديو : او ديو A ( 6 ) نگرداند : بكرداند A ( 7 ) سورهء 35 ( الفاطر ) آيهء 5 ( 8 ) فلا تغرنكم : فلا يعزنكم A ( 9 ) انبياست ( ؟ ) : عقلاست A ( 10 ) و سبب رهايش : راست و رهايش A