جامع الحكمتين ( فارسى ) — الصفحة ١٦٢

. XIV ( اندر سعد و نحس و اندر امروز و دى و فردا )

الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ . وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ ، وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ . » و اندر بازايستادن قطر « 1 » از آسمان دنيا مردم را هلاك جسم است ، و اندر بازايستادن قطر آسمان دين مر ايشان را هلاك نفس « 2 » است . و هر كه امام حقّ را دروغ زن كند « 3 » بنفس هلاك شدن و به عذاب جاويدى رسد ، چنانك خداى تعالى گفت اندر گروه‌هائى « 4 » كه امامان روزگار خويش را دروغ زن كردند ، اندر سورة الشّعراء برين هنجار كه گفت : قوله :

« فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ، وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ » « 5 » و هر كه بر رسول - عليه السّلام - ايمان آورد و به امام و بوصىّ او و بر خبر امام منكر شد ، ستمكار شد ، و مر او را سوى هدى راه ننمايند « 6 » ، چنانك خداى گفت : قوله « كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْماً كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَ جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ . » « 7 » گفت « چگونه راه نمايد خداى گروهى را كه سپس از ايمان كافر شدند ، و آيتها ( و ) نشانيها بديشان آمد « 8 » و گوائى دادند كه رسول حقّ است ؟ و خداى راه ننمايد گروه « 9 » ستمكاران را . » اندرين آيت عذر است مر امامان حقّ را - عليهم السّلام - بباز گرفتن علم حقيقت از هر گروهى كه دانند كه ايشان مر حقّ را منكرند ، و اگر بشنوانندشان نشنوند « 10 » ، و اگر بشنوند بر آن كار نكنند .

( 163 ) و امّا جواب آنچ گفتند - « چه چيز « 11 » دى ؟ و چه امروز ؟ و باز فردا چه است ؟ » - آنست كه گوييم : زمانه بسه قسمت است ، هميشه يكى

( 1 ) قطر : قطره A ( 2 ) نفس : نفسى A ( 3 ) كند : كنند A ( 4 ) گروه‌هائى : گروهائى A ( 5 ) سورهء 26 ( الشعراء ) آيهء 139 - 140 ( 6 ) ننمايند : بنمايد A ( 7 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 80 ( 8 ) آمد : اند A ( 9 ) گروه : كروهى A ( 10 ) نشنوند : بشنوند A ( 11 ) چيز : چيزى A