جامع الحكمتين ( فارسى ) — الصفحة ١٥٦

. XIV ( اندر سعد و نحس و اندر امروز و دى و فردا )

XIV

( اندر سعد و نحس و اندر امروز و دى و فردا )

بيت 20 - 23

چه بود عالم وقتى همه سعادت بود * و هر دو نحس فرو نيستاده بود از كار ؟

كنون جهان همه نحس است و هر دو سعد بجاى * همان طلوع و غروب و همان مسير و مدار ،

و باز فردا چون دى بوَد ، چنين خبر است * از انبيا و حكيمان و ذِمّيان هموار .

چه چيز دىّ و چه امروز ، باز فردا چيست ؟ * از آنچنين ز چه روى ؟ و از اينچنين ز چه كار ؟

( 155 ) اين سؤال به ظاهر درست نيست از بهر آنك همىگويد : چرا پيش ازين اندر جهان همه سعادت بود ، و هر دو نحس « 1 » - يعنى زحل و مرّيخ - بر فلك بىكار نبود ، و هيچ نحس پيدا نبود ؟ اكنون جهان همه نحس است و هر دو سعد - يعنى مشترى و زهره - بر كارند « 2 » ، و هيچ سعادت همى پديد نيايد ؟ و باز فردا همچنان « 3 » سعد خواهد بودن كه دى بوده است ، و حكيمان و پيغامبران و ذمّيان برين متّفق‌اند .

( 156 ) و ما از بهر آن گفتيم كه اين سؤال به ظاهر درست نيست كه ما نشنوديم - بل ممكن نيست كه ما نشنوديم ! - كه زمانى بوده است كه

( 1 ) نحس : + نفس A ( 2 ) بر كارند : بر كارد A ( 3 ) همچنان : همچنانك A