جامع الحكمتين ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩

IX ( اندر فرشته و پرى و ديو )

كه ايشان فرشتگان ديدنى و ناشنودنىاند - از آن « 1 » فرشتگان ابداعيست . و غرض الهى از تقدير اين فرشتگان خلقى ديدنى « 2 » تحصيل فرشتگان بقوّت است از مردم . و مرين فرشتگان بقوّت « 3 » را رسول و وصىّ او بفعل آرند ، بميانجى كتاب و شريعت . و چنانك ستارگان « 4 » - كه فرشتگان ديدنىاند - ميانجيان‌اند ميان « 5 » آن فرشتگان ابداعى - كه بفعل فرشتگان ( اند ) - و ميان مردمان - كه بقوّت فرشتگان‌اند « 6 » - از بهر پديد آوردن ايشان « 7 » ، انبيا و اوصيا و امامان نيز ميانجيانند ميان فرشتگان « 8 » بقوّت - كه مردمان‌اند - و ميان فرشتگان « 9 » بفعل - كآن أوّلى و ابداعىاند ، « 10 » - تا « 11 » مر اينها را بميانجى كتاب و شريعت بفعل فرشته كنند .

و هر كه مر فرشتهء بقوّت را بفعل تواند آوردن ، او بمنزلت فرشتگى رسيده باشد ، و او خليفت خدا باشد اندر زمين ، چنانك همىگويد : قوله « وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْكُمْ مَلائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ » « 12 » . بدين سبب بود كه خداى ما را بفرمود « 13 » - پس از « 14 » ايمان به دو سبحانه - گرويدن بفرشتگان « 15 » او و بكتابهاى او « 16 » و بپيغامبران او ، چنانك گفت : قوله « وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ . » « 17 »

( 142 ) و خداى تعالى از آفريدگان خويش دو گروه را ياد كرد « 18 » كه « از [

b

44 ] بهر پرستش خويش آفريدم . » يكى جنّ را گفت كه آن را بپارسى

( 1 ) از آن R : زان A ( 2 ) ديدنى A : و ديدنى R ( 3 ) است . . . به قوت را R : - A ( 4 ) ستارگان R : بستارگان A ( 5 ) ميان R : - A ( 6 ) و ميان مردمان‌اند . . . A : - R ( 7 ) ايشان R : - A ( 8 ) فرشتگان R : اين مر فرشتگان A ( 9 ) و ميان فرشتگان R : - A ( 10 ) و ابداعىاند A : و ابداعند R ( 11 ) تا R : يا A ( 12 ) سورهء 43 ( الزخرف ) آيهء 60 ( 13 ) بفرمود A : فرمود R ( 14 ) پس از A : پيش از R ( 15 ) بفرشتگان A : و بفرشتگان R ( 16 ) و بكتابهاى او A : بكتبهاى او R ( 17 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 285 ( 18 ) ياد كرد كه R : گفت A