مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — الصفحة ٧٥٥
واژه‌نامه
مخايل : نشان‌ها
مختار : برگزيده
مختلط : آميخته
مخذول : ناموفق ، ناكام
مخطى : خطاكار
مخلص : كوتاه سخن
مخمّر : سرشته شده
مدّ : كشيدن
مدافعه : راندن و دور كردن
مداهنه : اظهار دوستى به دروغ
مدّخر : اندوخته شده
مدخليّت : مؤثّر بودن
مذعن : اعتراف‌كننده
مذكّر : ياد شده
مذموم : ناپسند
مراسم : روش‌ها
مرّ : تلخ
مرئى : ديده شده
مراء : نفاق ، رياكارى
مرتقى : بالا رونده ، اوج‌گيرنده
مرجوم : رانده شده
مرحبا : آفرين
مردود : ردشده
مرسل : فرستنده
مرسلين : پيامبران
مرشد : راهنما
مرصاد : كمينگاه
مرضى : بيماران
مرعى : آنچه رعايت شود
مرغوب : مورد پسند و رغبت
مرقى : محل اوج
مرمّت : اصلاح كردن
مرمى : مقصد ، هدف
مرواريد عملى : مرواريد بدلى
مروّت : جوانمردى ، مردانگى
مروّح : نشاطآور
مروى : روايت شده ، نقل شده
مزمن : كهنه ، ديرينه
مسارعت : شتاب كردن
مساكن طيّبه : جايگاه‌هاى نيكو و پاكيزه
مسالك : مسلك‌ها ، راه‌ها
مسالم : دوست
مسالمه : به ملايمت و نرمى رفتار كردن
مساهل : آسان انگار
مساهله : سهل‌انگارى ، آسان گرفتن
مستأسر : به فرمان‌آورنده
مستبدّ : خودرأى
مستبصر : بينا
مستتر : پنهان
مستحيله : متلاشى و متغيّر شده
مستخلف : كسى را به جانشينى برگزيدن
مستسلم : مطيع
مستصوب : درست
مستظهر : به پشتيبانى كسى مطمئن شدن
مستعار : عاريتى و موقّت
مستعقب : پيرو ، به دنبال دارنده
مستعمل : به كار گرفته شده
مستغرق : فرورفته در چيزى
مستغنى : بىنياز
مستفاد : به دست آمده ، مفهوم شده
مستقرّ : قرارگاه
مستمع : شنونده