مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — الصفحة ٧٤٩
واژه‌نامه
شفير : لبه ، كناره
شقاق : جدايى
شلنگ : نوعى راه رفتن ، جست‌وخيز
شمول ظلال : فروگرفتن سايه‌ها
شنيعه : زشت و ناپسند
شوارق : روشن‌كننده‌ها
شوب : آميزش
شوم : نامبارك
شهاب ثاقب : ستارهء درخشان
شيب : پيرى
شيب : گودى ، سرازيرى
شيخوخت : پيرى
شيمه : روش ، عادت
شين : ننگ ، رسوايى
صامت : خاموش
صبّ : ريزش
صبر : عصاره گياهى بسيار تلخ
صحيفه : كتاب ، نامه
صدر : سينه
صدق : راستى
صرصر : تندباد
صرف : گردانيدن
صعب : دشوار
صعب المنال : دشواررس
صعتر : آويشن شيرازى
صعود : بالا رفتن
صغار : كوچك‌ها
صلا : آواز دادن
صلابت : محكم و استوار
صلب : سخت ، محكم ، استوار
صمت : خاموشى ، سكوت
صميم فؤاد : ته دل
صنوف كمال : كمالات گوناگون
صوب : ناحيه ، سوى ، طرف
صيانت : حفاظت ، نگاه داشتن
صيف : تابستان
ضارّ : زيان‌بخش
ضحوك : بسيار خنده‌رو
ضريع : گندابهء دوزخ
ضمان : عهده ، پذيرفتن
ضنّت : بخل
ضوء : نور
ضيفن : طفيلى
ضيق : تنگى
طاريه : رويداد ناگهانى ، بلا
طاعنان : ملامتگران
طاغيه : سركش ، از حد گذرنده
طاق : تنها ، تك
طالح : بدكردار
طامعان : طمعكاران
طاير ميمون : پرنده نيكوفال
طايل : فايده ، سود
طباشير : دارويى سفيد رنگ مفرّح دل
طرح : جدا كردن ، دور كردن
طرد : راندن
طرف : بهره و نصيب
طرى : شاداب
طموح : بلندپروازى
طنطنه : آواز نقّاره
طوبى : خوشا
طوعا أو كرها : به ميل و رضا يا بىميلى
طيّب : پاكيزه