مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — الصفحة ٦٤٢
مكتوب 265 - [ حديث دل ]
خود شما فراموش شود ، ملك خداى را مسلّم داريد ، جز راه نامرادى و مسكنت و افتادگى مسپريد ( و بدانيد كه ) هيچ پاى را آن روز قوّت برداشتن تن نباشد وَ تَرى كُلَّ أُمَّةٍ جاثِيَةً « 1 » امروز براى خدا خود را بيندازيد تا آن روز خداى ( عزّ و جلّ ) شما را بردارد ، كه « من تواضع للّه رفعه اللّه » . سر ( در ) پيش افكنيد ، خاشع و مطرق باشيد ( گردن برميفزاييد ) شكوه خداى بر شما بايد كه دايم باشد ، خواه در حضور مردمان ، خواه در خلوت مضطرّانه دست به سوى خداى برداريد تا مگر رحم فرمايد إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ « 2 » و الحمد للّه ربّ العالمين .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 265 - [ حديث دل ]
مكتوب 265 - [ حديث دل ]
اللّه سبحانه ذات فايض البركات حضرت مخدوم ملاذم كه تسليهء دل محبان و كشف هموم خواطر ايشان است المؤيّد المسدّد ، محبّ الملّة و الحق و الحقيقة و الدّين الشيخ محمد از آفات حدثان و مكاره زمان مصون داراد .
( اما بعد ) نوازش و تعطف كه مجدّدا ( قلمى ) فرموده بودند ، ديده و دل را محطّ شرف نزول ساخت و عواطف و مراحم تازه به وظايف شكر مقابل گشت ؛ در اين جهان بيگانه كه محض ظلمت و كثافت است خداى عزّ و جلّ ما را از يگانگى و محبت آن حضرت شمعى افروخته كه انوار آن هميشه لامع و درخشان است تا دل بدگمان نشود كه مگر محبت اسمى است كه وى را مسمّى نيست و يگانگى چيزى است كه از آن جهان هيچ با اين جهان نيامده ، نى نى دل‌هاى با صفا آيينهء وحدت‌نماى است و در
( 1 ) . سوره جاثيه ، آيه 28 « و هر امتى را به زانو درآمده مىبينى » . ( 2 ) . سوره بقره ، آيه 37 « آرى او [ ست كه ] توبه‌پذير مهربان است » .