مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — الصفحة ٥٥٧

مكتوب 238 - [ انّ لربّكم فى ايّام دهركم نفحات الا فتعرّضوا لها ]

افاض عليه جزيل نواله و بارك عليه فى نفسه و ولده و اهله و ماله و يسّر له الخير فى افعاله و السّداد فى اقواله و الاخلاص فى اعماله معانا على الامر كلّه مؤيّدا صفيّا للاسلام و المسلمين محمّدا .

فرموده بودند : رياض محبت و اخلاص را نضارتى تازه بخشيد و به نسايم شمايم طيب آثار مشام روح را مروّح گردانيد « پيغام آشنا نفس روح‌پرور است » دريغا پيغام پيوسته مىرسد و با همه كس مبذول است اما در غير آشنايان در نمىگيرد .

همه عالم پر از نسيم صبا است * مرد بايد كه بوشناس بُوَد

« انّ لربّكم فى ايّام دهركم نفحات الا فتعرّضوا لها » از ما حضر وقت نفحه‌اى چند است اگر گيرا آيد و لا غرو :

سخن شمع به پروانه دلى بايد گفت * كاين حديثى است كه با سوختگان درگيرد

هر بدى كه به شخص مىرسد ، از سوء معاملهء او است ، و ثمرهء بدى است كه از او صادر شده أَ وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْها قُلْتُمْ أَنَّى هذا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ « 1 » وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ « 2 » ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ « 3 » وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذا هُمْ يَقْنَطُونَ « 4 » ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ « 5 » إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ « 6 » الى


( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 165 « آيا چون به شما [ در احد ] مصيبتى رسيد [ با آنكه در بدر ] دو برابرش را [ به دشمنان ] رسانديد ، گفتيد اين [ مصيبت ] از كجا [ به ما رسيد ؟ ] بگو آن از خود شما است » . ( 2 ) . سوره شورى ، آيه 30 « و هر [ گونه ] مصيبتى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و [ خدا ] از بسيارى درمىگذرد » . ( 3 ) . سوره نساء ، آيه 79 « هرچه از خوبىها به تو مىرسد از جانب خداست و آنچه از بدى به تو مىرسد از خود توست » . ( 4 ) . سوره روم ، آيه 36 « و چون به [ سزاى ] آنچه دستاورد گذشته آنان است صدمه‌اى به ايشان برسد به ناگاه نوميد مىشوند » . ( 5 ) . سوره روم ، آيه 41 « به سبب آنچه دستهاى مردم فراهم آورده فساد در خشكى و دريا نمودار شد » . ( 6 ) . سوره رعد ، آيه 11 « در حقيقت خدا حال قومى را تغيير نمىدهد تا آنان حال خود را تغيير دهند » .