وجه دين ( فارسى ) — الصفحة ٦

آغاز كتاب « 1 »

گفتار بيست و دويم : اندر تأويل نماز آدينه .

گفتار بيست و سويم : اندر تأويل عيدهاى دوگانه .

گفتار بيست و چهارم : اندر تأويل عيد گوسفندان .

گفتار بيست و پنجم : اندر تأويل نماز كسوف و چگونگى آن .

گفتار بيست و ششم : اندر تأويل نماز جنازه .

گفتار بيست و هفتم : اندر تأويل ركوع و سجود .

گفتار بيست و هشتم : اندر زكات و تأويل آن لفظ كه چيست .

گفتار بيست و نهم : اندر زكات زر و سيم و تأويل آن .

گفتار سىام : اندر زكات ستوران و تأويل آن « 1 » .

گفتار سى و يكم : اندر زكات « 2 » رستنى و تأويل آن .

گفتار سى و دويم : اندر زكات فطر و تأويل آن .

گفتار سى و سويم : اندر واجب روزه داشتن .

گفتار سى و چهارم : اندر واجب حج كردن و معنى لفظ .

گفتار سى و پنجم : اندر واجب جهاد كردن و تأويل آن .

گفتار سى و ششم : اندر تأويل واجب اطاعت امام زمان .

گفتار سى و هفتم : اندر تأويل دانستن حيض زنان .

گفتار سى و هشتم : اندر حقيقت استبرا و تأويل آن .

گفتار سى و نهم : اندر تأويل آنكه نماز چرا نشايد با زرينه و ابريشمينه .

گفتار چهلم : اندر حد زدن رجم زنان را نشايد و تأويل آن « 3 »

گفتار چل و يكم : اندر واجب كردن رجم بر سحّاقه و لوّاطه .

( 1 ) نخ : و تاو آن ، بجاى « و تأويل آن » كه ظاهرا غلط مستنسخ است ( 2 ) نخ : زكات ، بر خلاف ما تقدّم . ( 3 ) اين عنوان مغاير متن كتاب است و مصنّف در اين فصل ذكرى از عدم جواز رجم در حق زانيه نكرده و بلكه رجم را در حق زانى و زانيه واجب ميشمارد چنان كه بيايد .