وجه دين ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩

فصل « 1 » اندر تعصّب شيعت كه نماز كوتاه نشايد كردن مسافر را مگر كه اندر راه حجّ باشد يا اندر راه جهاد

صادق عليه السّلام كه گفت وقت صلاة العصر من يوم الجمعة وقت صلاة الظّهر گفت [ وقت ] نماز ديگر روز آدينه بوقت نماز پيشين است يعنى مرتبهء اساس بهنگام پديد آمدن قائم ظاهر شود .

فصل [ اندر فرمايش رسول مر بلال را ]

فصل [ اندر فرمايش رسول مر بلال را ]

خبر است از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه گفت مر بلال مؤذن را : اجعل بين اذانك و إقامتك نفسا ليفرغ المتوضّئ من وضوئه و الآكل من اكله و ذو الحاجة من حاجته گفت ميان بانگ نماز و قامت نفسى تحمّل كن تا پرداخته شود آبدست‌كننده از آبدست و خورنده از خوردن و حاجتمند از حاجت خويش ، معنيش آنست كه داعى را شتاب نبايد كردن بر مستجيب تا او اندر احرام آماده شود و بيايد و از آب علم بچشد و نفس خويش را پاك كند بعلم .

فصل « 1 » اندر تعصّب شيعت كه نماز كوتاه نشايد كردن مسافر را مگر كه اندر راه حجّ باشد يا اندر راه جهاد

فصل « 1 » اندر تعصّب شيعت كه نماز كوتاه نشايد كردن مسافر را مگر كه اندر راه حجّ باشد يا اندر راه جهاد

و حج‌ّكننده دليل است بر جوينده مر امام را و مجاهده دليل است بر داعى كه او جهد كند اندر دعوت و جنگ‌كننده باشد بر اهل ظاهر و به نفس بخواند مر خلق را سوى خدا و رسول و وصىّ

( 1 ) درج اين فصل راجع باذان و اقامه ما بين فصول صلاة بىمناسبت به نظر مىآيد شايد در ترتيب فصول در اصل نسخه تقديم و تأخيرى و اخلال نظمى به عمل آمده بوده است .