وجه دين ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤
گفتار سيزدهم اندر تأويل اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم
گفتار سيزدهم اندر تأويل اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم
گفتار سيزدهم اندر تأويل اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم
گوئيم ايزد تعالى بفرمود مر رسول خويش را تا خلق را بكليمهء اخلاص دعوت كرد و اندرو نفى كرد صفات مخلوقات را از بارى سبحانه و تعالى و اثبات كرد به يگانگى مرو را ، پس خلق بر مثال نفى و اثبات كه بر دو گونه بود دو گروه شدند « 1 » ، يك گروه از اهل حق شدند و نفى كردند مر آن صفات را كه اهل باطل مر آن را اثبات كردند چون اهل باطل را پيدا نيامد بدان اشارت كه اندر كليمهء اخلاص بود [ و ] مجرّد كردند توحيد را ، و ايزد تعالى مر رسول خويش را بفرمود نگاه داشتن خويش را بخداى از ديو رانده بدين آيت قوله تعالى : فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ « 2 » گفت چون بخوانى قرآن را نگاهدار خويش را بخداى از ديو رانده ، پس پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم بفرمود پيش از خواندن قرآن اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم ، و رجيم اندر لغت عربى كسى باشد كه چيزها را ناديده و ناشنيده از خويشتن بنهد و اين اندر تازى فعيل « 3 » است بمعنى فاعل چنان كه عليم بمعنى عالم باشد و قدير بمعنى قادر باشد و درست كند مرين معنى را قوله تعالى :
خَمْسَةٌ سادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْماً بِالْغَيْبِ « 4 » هميگويد اندر حديث اصحاب الكهف گروهى گفتند كه ايشان پنج تن بودند و
( 1 ) گروه دوّم را ذكر نميكند اگر چه از فحوى معلوم است و شايد در عبارت سقطى واقع شده . ( 2 ) سوره 16 آيه 100 . ( 3 ) نخ : فعل . ( 4 ) سوره 18 آيه 21 .