معارف ( مجموعه مواعظ و كلمات سيد برهان الدين محقق ترمدى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٨

د

اى دل بوصال ما مرادش نبده است * و آن ظالم را عادت دادش نبده است

دردا كه بباد دادم اين عمر عزيز * با آدميى كه اعتقادش نبده است

ص 68

مرد عاقل اگر بيابانيست * جان او لوح سرّ ربّانيست

ص 92

زشت باشد ز روى حكمت زشت * بىوصال هوا فراق بهشت

ص 17

سرگشته چو آسياى گردان كنمت * با هرچه بسازى زود ويران كنمت

ص 36

د

د

جهد كن تا چو مرگ بشتابد * بوى جانت بكوى او يابد

ص 28 ح ، 127

نور او در درون من آمد * همه تردامنى ز من بستد

ص 37

گر عدل كنى تو نام نيكو ببرى * ور تو نكنى آنكه كند او ببرد

ص 95

مگو بر بام گردون چون توان شد * توان شد ار ز خود بيرون توان شد

ص 57