البلدان ( بخش مربوط به ايران ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

داستان آبها و ستايش آب سرد

فرزند سازد ، و آب گواراى همدان را برايش بستايد و او را به شور و شوق آن سامان اندازد :

به سوى ما بكوچ ، تا با آمدن تو ، سايه‌هاى پر درنگ جدايى ، كه بر سر اندوهگينى هجوم آورده‌اند پراكنده شوند .

بيا كه « سورت برد آرميده و ايام دولت ورد رسيده » 225 و روزهاى تشرين * 92 بشده است .

هم اكنون ماهيمان رسيده است كه در آن ددان و شياطين [ گزندهء سرما ] در بند كشيده شده‌اند .

براى آنان كه در شب به گشت و گذار روند اكنون در جادهء رى و قزوين راه پيمايى در شب ، بس دلكش شده است .

روزگار در اندازه گيرى ساعات خود ، چون درهمهاى سپيد يك اندازه است . ( - بامدادانى است كه تفاوت نكند ليل و نهار . ) اينهاست ، و دختر رز نيز كه همانا عده‌اش را در درون قير و گل به سر آورده است .

دوشيزه‌يى است كه از نهانخانه ( خم ) رخ نموده است « 1 » كه بايدش از سرا پردهء دهقانان به كابين آورد .

همان دهقانان كه تو آنان را چنان نگرى كه گويى عطر فروشانند و در دكه‌هاى خود به عطر فروشى نشسته‌اند .

پرندگان با همه گونه زيور ، براى تزيين آشيانهء خويش با شور و اشتياق به آشيانه‌ها روى آوردند .

از همه سوى به سرزمين ما مهاجرت كردند ، و وارد ما شدند حالى كه پيشاهنگشان دستهء قمريكان بود .

با آنكه سورت سرما ، به زبان گرفتگى دچارشان كرده بود ، اكنون با لحنى

( 1 ) - نسخهء عكسى ( ورق 117 ، الف ) : « دوشيزه‌يى است ياقوتى رخسار كه رخ نموده است . . . »